هوای تازه در دلم نیست
 نفس را در سینه حبس کرده ام                                                                            
تا بدانم....

از هابیلهایی که پرپر شد                                                                                        
از تیرگی هایی که سپید شد
از اولین نگاه هایی که عشق شد
و از اولین عشق هایی که تباه شد.

بارانی ترین کلمات را
نغزترین جملات را
برای تو می نویسم.

تمام تک بیتی های ناب
و رباعی های بنفشم را
به یادت می سرایم
گل های ستاره را
هر شب برای تو می چینم.

بلور رویاهایم را
فقط به خاطر تو پاک و ساده نگه داشته ام.

ازلی ترین و بکر ترین آرزوهایم را نثارت می کنم

       تا تو بیایی
                       برایم قصری بسازی
                                 از جنس   نور  و   امید