دانه های اشکت را بگویم
                                           یا هق هق صادقانه ات را .

                                          بغض های هزار ساله ات را بگویم
                                           یا های هایِ گریه هایت را.

                                   که همه برایم خاطره ی محزونترین لحظه هایند

                                     آری:من٬ که با نگاهی گرم به سویت آمدم
                                     اکنون٬
                                    چگونه در تابلوی خیالی قلبم
                                              طرح چهره ی سرد و محزونت را
                                                                       به تصویر درآرم٬

                                   من٬
                                            نقاش و تصویر گر شادی هایم
                                            و همدم غم هایت
                                              اما٬ ای کاش روزی

                                           در انتهای زاویه ی نگاهم
                                           نقش خنده هایت را می دیدم
                                           در قالبِ یک تابلوی شیرین

                                          تابلویی به نامِ:
                                                                     «ما»....