اگر باد بودم می وزیدم اگر ابر بودم می باریدم اگر مهر بودم می تابیدم تا بدانی

                                    دوستت دارم

اگر ابر بودی به انتظار اشکت می نشستم اگر مهر بودی در پرتوت خود را گرم می کردم

اگر باد بودی چون برگ خزان خود را به دستت می سپردم اگر خدا بودی به تو ایمان می آوردم تا بدانی

                                   دوستت دارم

اگر هیچ بودی از تو ابر سپیدی می ساختم   از تو خورشید با شکوهی به وجود می آوردم 

تو را نسیم ملایمی می کردم       از تو خدایی بزرگ می ساختم  تا بدانی که فقط تو را

                                              دوستت دارم

انتظار دیدن تو کوله بار سنگینی است که به دوش می کشم...انتظار شیرینی است...دردیست که دوستش دارم!!! غمی است که رنجم می دهد... غمت را هم

                                      دوست دارم